GR 571, Tweedaagse tussen Aywaille en Trois-Ponts

watervallen van Coo

Hiking op de GR 571, Les Vallées des légendes

Home » Hiking » GR 571, Tweedaagse tussen Aywaille en Trois-Ponts

GR 571GR 571 – Geen kinderen en je lief (té) ver weg op een Spaans eiland! Dan zit er maar één ding op om de gedachten te verzetten, hiken! Beetje rondbellen en mailen en al snel vond ik in mijn maat Geert AKA Perre al snel een kompaan om de  winterse Ardeense bossen in te trekken voor een tweedaagse. We zochten een tocht in lijn met makkelijke mogelijkheden qua openbaar vervoer en toch wat uitdaging. Al snel kwam de GR 571 tussen Aywaille en Trois-Ponts uit de bus. Zaterdagmorgen zakten we met de auto af naar Trois-Ponts. Een korte treinrit van iets meer dan twintig minuten bracht ons in het dorpje met de exotische fonetische naam Aywaille waar we begonnen aan onze tweedaagse op de GR 571.

Dag I Aywaille – Ville au Bois

Grote Routepaden

GR 571 ↔ 16,85 km ↑ 789m  ↓ 420 m DATA I GPX

RemouchampsAls we van de  goed gevulde trein stappen in Aywaille is de wekelijkse dorpsmarkt in volle gang. Veel beter dan de tocht aanvangen met een sappige Ardeense braadworst kan waarschijnlijk niet. Dus beginnen we al meteen met een culinaire stop alvorens te vertrekken op de GR 571.

Iets later wandelen we dan toch de gezellige dorpskern uit, we kruisen de Ambléve en beginnen meteen aan de eerste hoogtemeters. Een flauw winterzonnetje en de geleverde inspanning zorgt ervoor dat er niet veel later al wat laagjes kleren in de rugzak verdwijnen. We trekken verder over de kam alvorens enkele kilometers later af te dalen richting Remouchamps. We stoppen nog even aan een ‘Belvédère’ waar we het gezelschap krijgen van enkele verbaasde berggeiten die het natuurgebied bevolken.

Des Gattes

De ‘Gattes’ zoals de geiten in de volksmond genoemd worden lieten zich al ruiken lang voor we ze zagen. ‘La Heid des Gattes‘ is trouwens een uitzonderlijk natuurgebied in een oude steengroeve. Op een dunne, naar het zuiden gerichte kalkzandsteen afzetting groeien hier zeer zeldzame planten. De poelen aan de voet van de rotswand zijn een broedplaats voor veel verschillende soorten amfibieën. Op de hopen steenpuin voelen zich dan weer veel reptielen thuis, waaronder muurhagedis en gladde slang. We wandelen verder langs de winkel van wielrenner Phillipe Gilbert richting het centrum van het stadje.

Vallei van de Ninglinspo

Ninglinspo

Als we in Remouchamps aankomen doen we inkopen bij de lokale kruidenier. Even komen we in de verleiding om ons al op een in de zon badend terrasje neer te ploffen maar we besluiten nog wat door te stappen tot in Sedoz. Via een stevige klim en gezapige afdaling komen we uiteindelijk aan in het Luikse gehucht. Het is hier waar de gekende Ninglinspo vallei begint en parkeerplaats is gelegen voor de talrijke toeristen die van het natuurschoon komen genieten.

We zetten ons op het schoffel terras buiten en genieten er van een stevige trappist (of twee). Ik kom er mijn neef Tom nog tegen die juist terug keert van een tweedaagse met zijn collega’s. We aanschouwen de voorbij wandelende massa’s die de vallei komen verkennen. Als het gros van de mensen naar huis schijnt te keren zetten ook wij onze tocht verder.

We wijken nu even af van de GR 571 die eigenlijk verder loopt en via de Fond de Quarreux en de vallei van de Chefna naar boven loopt. Eveneens een zeer mooi stuk maar je moet er eerst wel een kleine kilometer asfalt bij nemen. De Ninglinspo wordt wel eens, met de nodige overdrijving, de enige bergrivier van België genoemd. Het gemiddelde stijgingspercentage is acht percent en er is een hoogteverschil van tweehonderdvijftig meter op drie kilometer wandelen.

De meeste mensen zijn verdwenen om voor het donker terug te zijn en het is er relatief rustig. We genieten er van de klaterende watervalletjes en poelen met poëtische namen als ‘Bain du Cerf’, ‘Bain de Diane’, ‘Bouillon de la Chaudière’, ‘Bain des Naïades’, ‘Bain de Vénus’,… Als we boven aankomen verlaten we de blauwe route en stijgen verder tot we aan een brede brandgang komen.

Langs de Poralée grenspalen

PoralléeWe wandelen nog een paar kilometers door de drassige voetweg. Aan onze rechterkant komen we regelmatig grenspalen tegen, de zogenaamde Porallées.

In het begin van de 13e eeuw schonk het kasteel van Montjardin in Remouchamps aan zijn jager het recht van jacht, visserij en teelt op zijn grondgebied. Toen hij in 1230 stierf, liet deze jager zijn rechten na aan de inwoners van de regio. Er waren echter nogal wat disputen. Om een einde te maken aan de zware eigendomsconflicten tussen de gemeenten Aywaille en Theux werd in 1833 een afbakening bevolen door Koning Leopold I. Deze bestaat uit 9 cilindrische stenen pilaren die in een rechte lijn van 7,3 km werden geplaatst.

We kruisen dan ook de grens van Aywaille en Theux als we bij valavond een rustige slaapplaats zoeken. Op de waterscheidingslijn zoeken we ons een vredig plaatsje tussen de  wiegende naaldbomen waar we onze tarp opzetten. Na de innerlijke mens te hebben versterkt kruipen we tegen de klok van tien onder het dons voor een koude nacht met veel wind die strak over de kam blaast.

Dag II Ville au Bois – Trois-Ponts

Grote Routepaden

GR 571 ↔ 25,81 km ↑ 776 m  ↓ 1066 m DATA I GPX

StoumontNa de koude nacht zijn we al vroeg uit de veren. Snel pakken we in, drinken wat  warme  Engelse thee en gaan terug op pad. Bedaard stijgt het en als we over een ijzig veen lopen komt de stralende zon boven de naaldbomen op en verwarmd ons met de eerste gloed van de dag. Al snel passeren we langs een drie meter hoog houten kruis naast een verweerde beuk.

Ooit liep een reiziger verdwaald in het besneeuwde turfland. Hij liet er een crucifix plaatsen dat moest dienst doen als baken voor passanten die net als hij de weg konden kwijt geraken. In 1927 brandde het kruis af en werd het vervangen door een enorm betonnen exemplaar. Toen in 2013 de bliksem insloeg op de de beuk ernaast en een dikke tak het kruisbeeld deed omvallen werd er een nieuw reliek opgetrokken in lorkenhout.

Stoumont

GR 571Als we aankomen in het slaperige Stoumont kopen we wat vers stokbrood. Bij wat warme dranken ontbijten we in een geïmproviseerde jagershut die de ijverige bakker voorzien heeft om de kerstsfeer wat kracht bij te zetten. Na de stevige maaltijd zakken we door de  groene velden verder af alvorens we via de met loofbomen beboste flanken boven de Amblève vallei aan het neoklassieke kasteel van Froidcour komen.

Het imposante bouwwerk dateert uit 1912. De plaats was al een versterkte legerplaats in de Middeleeuwen. We dalen verder af om van uit het dorpje Monceau aan een lange klim te beginnen in de richting van de waterkrachtcentrale van Coo. Als we even op adem komen vergapen we ons aan het prachtige weidse panorama over de vallei met in de verte het kasteel.

Watervallen van Coo

Watervallen van CooWe komen boven aan bij de spaarbekkencentrales van Coo met een vermogen 1164 megawatt. Het onderste bekken is een kunstmatig meer van 71 hectare dat ontstond door afdamming van de meander van de Amblève en 8,5 miljoen m³ water kan bevatten. We zakken nog verder langs een kronkelende landweg en komen uiteindelijk aan bij de watervallen van Coo.

Voor menigeen zijn de ‘cascades’ jeugdsentiment gelinkt aan schoolreizen of familie uitstappen. Ook vandaag is het nog een toeristische attracties en heeft Studio 100 de uitbating van het pretpark in handen. Naar alle waarschijnlijkheid zijn het de monniken van de abdij van Stavelot die aan de basis lagen van de bekende watervallen: om een watermolen van water te voorzien, verlegden ze een meander van de Amblève. Het overtollige water baande zich een weg over rotspartijen in de buurt. We bewonderen samen met de andere toeristen de neerstortende stroom en genieten er van een Blauwe Chimay op het terras naast de natuurlijke attractie.

Laatste loodjes richting Trois-Ponts

We krijgen het snel fris en gaan verder voor de laatste kilometers. Net na de waterval begint een stevige klim. Als laatste hoogtemeters kan dit tellen. Nadien gaat het rustig over de bosrijke flanken en dalen we rustig af richting Trois-Ponts. Tegen een uur of vier staan we terug aan het kleine station waar we vertrokken en kunnen we terug kijken op een heel mooie tweedaagse in de Ardennen.

Kaart GR 571

GR 571 Praktisch

Transport

Dit deel van de GR 571 is prima te doen met het openbaar vervoer of een combinatie van de auto en de train. Wij reden richting Trois-Ponts waar we de auto parkeerde aan het station. Een korte treinrit van 21 minuten bracht ons tot in Aywaille van waar we in twee dagen terug wandelden naar onze auto. Volledige dienstregeling van de trein kan je vinden op de website van de NMBS.

Bewegwijzering op de GR 571

AywailleDe GR 571 is uitstekend bewegwijzerd. Waar GR 571 en GR 15 samen lopen wordt er voor de GR 571 gekozen voor rood-gele streepjes i.p.v. rood-witte. Er is een topgids die te koop is bij o.a. Grote Routepaden.

Bevoorrading langs de GR 571

Voor wie water wil filteren is er genoeg mogelijkheden langs de route. Winkels en horeca vind je in Aywaille, Remouchamps, Stoumont en Trois-Ponts. In Coo zijn ook tal van horeca gelegenheden.

Links

Comment sectie onder de foto’s

Foto’s GR 571 Aywaille – Trois-Ponts

4 Replies to “GR 571, Tweedaagse tussen Aywaille en Trois-Ponts”

  1. Werner Van der Straten zegt: Beantwoorden

    Wauw, echt te cool. Ik doe wel eens overnachters in de Ardennen. Meestal zoek ik een camping of bivakzone op maar zoals jullie dat doen kan ook natuurlijk. Kan tentje met vuurtje erbij op een koude avond? Geen probleem voor omwonenden? Of blijven jullie ruim uit de buurt bewoonde wereld? Enfin, geweldige tocht. Bedankt voor de gpx. Zo kan ik hem ook eens doen. Vrolijk nieuw jaar 2030

    1. We blijven inderdaad altijd ver weg van bewoning en zorgen ervoor dat we zo weinig mogelijk sporen achter laten. Als er een bivakzone in de buurt is nemen we die natuurlijk. Campings zijn deze tijd van het jaar meestal gesloten.

  2. Werner Van der Straten zegt: Beantwoorden

    2020 dus hé …

    1. Ach vrolijk nieuwjaar voor de komende 10 jaar hè 😉

Geef een reactie