Drieslinter – Leuven Vlaanderenroute GR128

Grote Routepaden

< Vorige etappeVolgende etappe >

Dag 1 Drieslinter – Hoegaarden

Na de etappe met de kinderen is het weer tijd om alleen de weg te vervolgen en wat kilometers te doen. Het mooie Limburg heb ik achter mij gelaten en ik doorkruis nu Vlaams-Brabant op de GR 128 Vlaanderenroute. Ik rij met de auto richting Leuven en met De Lijn geraak ik via Tienen terug op mijn vorige eindpunt aan de kerk in Drieslinter. Ik kan er meteen de GR oppikken.

Grote RoutepadenVia de ’s Hertogengracht, aangelegd in de dertiende eeuw door hertog Hendrik I van Brabant om de vochtige streek te draineren, wandel ik richting de N3 in Overhespen. De weg is een overblijfsel uit de Oostenrijkse tijd toen Karel van Lotharingen de verbindingsweg tussen St.-Truiden en Tienen liet aanleggen. Er is nog meer ‘wegengeschiedenis’ want al snel beland ik op een Romeinse weg (oude Tienseweg). Eerder volgde ik deze weg ook al tussen Tongeren en St.-Truiden. Zo gaat het langs de beschermde Koningsmolen uit 1283 verder richting het gehucht Ezemaal. Voorbij Ezemaal is het flirten met de taalgrens. Ik waag me even op Waals grondgebied in het Provinciedomein van Hélécine en de abdij van Opheyllisem.

GR 128Het is het een Norbertijnenabdij, net als deze in mijn straat in Westerlo. Het klooster kreeg echter al tijdens de Franse revolutie een andere bestemming. Het convent werd opgeheven en openbaar verkocht  waarna het verschillende functies kreeg tot de familie d’Oultremont het in 1962 aan de provincie Waals-Brabant schonk. Langs Goetsenhoven stap ik rustig verder in de richting van Rommersom. Ik passeer het Kasteel van Ast met één van de indruwekkendste Mamoetbomen in Vlaanderen. In de buurt van een mooie in werking zijnde watermolen zet ik de tarp op. Het is 17h30 en al pikdonker. Ik maak nog wat te eten en kruip daarna al vroeg in mijn slaapzak.

Hoegaarden’s Nachts hoor ik allerlei geluiden. Ik denk aan een vos of hert maar val al snel terug in slaap. Als ik ’s morgens van onder de tarp uitkruip zie ik al vlug de dader van het nachtelijke lawaai. Vlak bij staat er gewoon een kalf rustig te grazen. Het was stormachtig vannacht en wellicht is het beest ergens ontsnapt. Ik neem een ontbijt breek alles op en tegen 7h30 zeg ik vaarwel aan mijn nieuwe vriend en ga terug op stap.

Dag 2 Hoegaarden-Leuven

Het gaat langs de watermolen en enkele kerkpaden naar de brouwerij van Hoegaarden. Ik paseer langs de brouwerij en wandel over een holle weg met kasseien richting Hoksem. Voor ik aan de kerk van Hoksem aankom loop ik nog langs de St.-Katherinakapel en de Marollenkapel, het lijkt wel een mini-pelgrimsroute.

Ik bevind me op een hoger gelegen plateau en weersomstandigheden zijn bijzonder stormachtig met rukwinden tot 100 km per uur, soms moet ik me letterlijk recht houden. Gelukkig is het meestal wind in de rug en blijft het droog.

watertoren BierbeekVia de zomervariant op de Vlaanderenroute gaat het door naar Honsem. Een verkeerde inschatting natuurlijk, ik had de wintervariant moeten nemen. Het gaat eerst door een bijzonder zompig stuk bos alvorens dat het pad verdwijnt in een koolzaadveld. Ik trek dwars door de akker maar de natte kleigrond en storm maken het een echte beproeving. Ik schrik me nog dood van een opvliegende fazant net naast me maar bereik uiteindelijk na een uur zwoegen terug een veldweg. Iets later komt deze samen met de wintervariant. Daarna gaat het verder naar de watertoren, in de vorm van een wereldbol, van Bierbeek.  Via Zuid-Amerika draai ik naar rechts, Oceanië voorbij richting Leuven. Nooit geweten dat de Noordpool vol GSM-antennes staat trouwens ;-) . Onderweg kruis ik nog de GR 512 Vlaams-Brabant aangegeven met een mooie wandelboom.

gr-128-leuven-8Wat verder merk ik plots een plaatje op een brievenbus. Een gedicht waar de gastvrijheid van af spat, speciaal gericht aan de GR wandelaar en fietser. Ik wil de mensen op zondag niet storen maar tank er toch even mijn waterzak vol aan een buitenkraantje. Als ik voorbij wandel knik ik nog eens naar de ‘vrouw des huizes’ die achter het raam waarschijnlijk de afwas aan het doen is, een vriendelijke glimlach is mijn deel. Bij deze nog eens bedankt voor het water aan de mensen in de Middelbosstraat!

Hé, là-bas
ja gij, yesyou, oui toi
te voet of met de fiets
richting Leuven of richting Diest
last van bleinen op u banden?
valt u haar uit op u tanden?
dorst misschien, my rugsac for a pintje!
of groten honger my kingdom for a konintje
net nu breekt u laatste spaak
en ge valt om van de vaak
als ge dit nog kunt lezen
zal’t zo erg nog niet wezen
welkom! en ik zeg het maar één keer
met de woorden van Baloo de beer
you can fall apart
in my backyard

Vlaanderenroute

Het gaat verder onder een spoor- en autostradebrug, langs het Hof van de heren van Wilder. Via een karrespoor naast de St.-Kamilluskliniek (Universitair Psychiatrisch Centrum) en een kasseiweg kom ik aan bij de parkabdij van Heverlee. Het klooster wil ik de volgende etappe bekijken en ik wandel nog even door tot de Tiensesteenweg waar mijn auto staat. Na een kleine vijftig stormachtige  kilometers ben ik aan de stadsrand van Leuven. In totaal een 200 kilometer op de teller sinds Aken ik schat op ongeveer 2/5de van de Vlaanderenroute.

Praktisch

Ik reed met de auto naar Leuven en nam dan de bus (opstapplaats Elisabethlaan) naar Drieslinter (overstappen in Tienen) Uurregelingen vind je op de reisplanner van De Lijn.

Met de trein kan je afreizen naar Leuven en van daar uit verder met de bus. Info vind je op http://www.belgianrail.be.

9799Bewegwijzering

Ik volgde de bewegwijzering van Grote Routepaden. Er is een GPX-track en uitgebreide topogids van de Vlaanderenroute verkrijgbaar bij Grote Routepaden.

Overnachten en bevoorrading

Ik bivakkeerde in het wild op een verlaten grasweide net voor Hoegaarden volgens de regels van de kunst.

Temperatuur

Ik wandelde het derde weekend van november. Het weer was fris storm- en regenachtig, een herfstweekend. Het waaide met rukwinden tot 100 km/u. Regelmatig moest ik over omgevallen bomen klauteren maar ik vond het fantastisch wandelweer (vooral omdat het windaf was waarschijnlijk).

weer_leuven

Beoordeling 

3

Het was een mooie etappe op de Vlaanderenroute met veel veldwegen. Ik zag bijzonder veel wild. Herten, fazanten, roofvogels, een achtergebleven kwartel (denk ik) en een verloren gelopen kalf. Het glooiende landschap, natuurgebieden, Gete vallei, kapelletjes, watertoren Bierbeek, abdijen,… allemaal dingen die deze etappe de moeite waard maken.

Links

Foto’s

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: