I

Malerweg: vijf dagen wandelen door het sprookjesachtige Saksisch Zwitserland

,

•

•

14–21 minuten

•

Malerweg
0
↔ Kilometers
0
↑ Hoogtemeters
0
↓ Dalen

Malerweg – zandsteenrotsen, herfstkleuren en halve liters bier

Er zijn tochten waar je zorgvuldig de grammen van je rugzak afweegt, je maaltijden droogvriest en de komende hoogtemeters tot op de laatste komma berekent. En dan zijn er de jaarlijkse Caers’kes-tochten. Een all-invakantie, maar dan te voet. Halve supermarkt op de rug, een bedenkelijke hoeveelheid drank en het voornemen om niets tekort te komen. “Never sacrifice happiness for achievement“, afzien maar niet zonder te genieten dus! Avontuur moet wat schuren. Aan de kuiten, aan de planning en af en toe aan het geduld. Laat dat nu net zijn waar we goed in zijn. En avant!

Dag I Pirna – Thürmsdorf

↔ 18.05 km ↑ 689m  ↓ 532 m

De Malerweg begint waar veel van onze avonturen beginnen: aan een treinstation. In onze hoofden is de European Sleeper een moderne nachttrein die ons gezwind richting Saksen brengt. De Nederlander in de coupé naast ons vat de werkelijkheid iets kernachtiger samen: “Lang geleden dat ik nog in zo’n oude meuk heb gezeten.” Ook een manier om nostalgie te verkopen.
Eerste prioriteit bij aankomst: de lokale supermarkt plunderen. Een halve winkelkar aan lekkers vult de laatste gaatjes in de al goed gevulde rugzakken. Aan grammen jagen doen we niet, op pad met de Caers’kes is een culinaire aangelegenheid.

Naar de volgende bocht

We kruien als goed beladen muilezels de stad uit en volgen de majestueuze Elbe. Eerst braaf langs de oever, later tientallen meters hoger vanaf de Königsnase. De herfst heeft al zijn registers opengetrokken. Bossen lichten op in tinten geel, oranje en rood terwijl het fletse zonnetje het kleurrijke bladerdek prachtig oplicht. De zus herinnert zich dat rustig kuieren er niet in zit. Sommige Caers’kes hebben een aangeboren behoefte om zo snel mogelijk te ontdekken wat er achter de volgende bocht ligt. Het antwoord blijkt meestal een volgende bocht, maar dat heeft de haast in al die jaren nog niet kunnen temperen.

Wanneer de zon stil aan achter de einder verdwijnt, zoeken we een plekje in het bos om de tent en tarp op te zetten. Een knetterend kampvuur doet tegelijk dienst als keuken, verwarming en avondtelevisie. Op het menu: couscous met verse groentjes, kikkererwten en pittige kebab kruiden. Eenvoudig eten, maar het smaakt het alsof er een sterrenchef achter het kampvuur staat.

Jubileum van onze jaarlijkse hike

Daarna gaat de fles zachte Poolse bizonwodka rond. Bij het knisperende vuur blijkt die er verrassend goed door te gaan. Mooie herinneringen worden opgepoetst, gebeurtenissen lichtjes aangepast aan de werkelijkheid en prestaties zonder schroom naar boven afgerond tot ze heroïsche proporties aannemen. Er wordt ook gerekend. Zitten we toevallig niet aan een jubileum van onze jaarlijkse hike en rechtvaardigt dat niet een extra slok? We besluiten het tellen te laten voor wat het is, vooral dankbaar te zijn dat we hier weer zitten en te hopen dat we dit nog heel lang kunnen blijven doen. Daar kan op geklonken worden.

DE MALERWEG – IN HET SPOOR VAN DE ROMANTISCHE SCHILDERS

Malerweg betekent letterlijk ‘schildersweg’. De oorsprong gaat terug tot de 18de eeuw, toen kunstenaars vanuit Dresden naar het Elbsandsteingebergte trokken om de bizarre rotsformaties, diepe kloven en spectaculaire vergezichten op doek vast te leggen. Hun wandelpaden groeiden uit tot een historische route die later de naam Malerweg kreeg.

In 2006 werd de Malerweg opnieuw uitgestippeld en bewegwijzerd. Het resultaat is een rondwandeling van ongeveer 116 kilometer door de Sächsische Schweiz.

In cijfers

  • Lengte: circa 116 km
  • Totale stijging: circa 3.600 hoogtemeters
  • Regio: Sächsische Schweiz, Saksen, Duitsland
  • Start en eindpunt: Pirna of Liebethal

Dag II Thürmsdorf – Papstdorf

↔ 19.15km ↑ 906m  ↓ 824 m

De ochtend bijt. De temperatuur hangt ergens rond het vriespunt en de tent draagt een dun laagje ijs. Zodra de eerste stralen van de ochtendzon slaapdronken over de beboste heuvels kruipen, verandert de Saksische Schweiz in een sensationele ansichtkaart. Zelfs de kou heeft op dit moment iets charmants. Met stijve vingers proppen we onze bevroren huisraad terug in de rugzakken en zetten koers richting Festung Königstein.

Het indrukwekkende bolwerk troont hoog boven de Elbe uit op een solitaire plateaurots. Een gigantische vesting die er al eeuwenlang in slaagt indruk te maken op iedereen die ernaar kijkt. De eerste vermeldingen gaan terug tot de dertiende eeuw, maar vanaf 1589 werd de rots uitgebouwd tot een Saksische staatsvesting. En niet zomaar eentje: door haar strategische ligging gold Königstein als zo goed als oninneembaar. Saksische vorsten zochten er beschutting, staatsgeheimen en kunstschatten werden er veilig opgeborgen en wie politiek lastig werd, kon er ook een tijdje over zijn levenskeuzes gaan bezinnen.

Het meisje dat liever bosbessen plukte

Een volgend hoogtepunt op de al prachtige route is de Barbarine, een 43 meter hoge zandstenen rotspilaar op de Pfaffenstein en een van de bekendste blikvangers van de Sächsische Schweiz. Volgens de legende was het een meisje dat op zondag liever bosbessen plukte dan naar de kerk ging. Haar moeder vervloekte haar daarop tot stenen zuil. Een naar onze bescheiden mening nogal drastische opvoedkundige tik. Woke was nog geen woord.

Boven op de Pfaffenstein wacht ons dan weer een aangename verrassing: een berghut die we bij het uitstippelen van onze route volledig over het hoofd hadden gezien. Halve liters bier, linzensoep en andere lekkernijen verschijnen op de houten tafel, terwijl de gloeiende speksteenstoof voor de nodige gezelligheid zorgt. Kleine gelukjes, soms zit het in een onverwacht berghutje. Gipfelglück in de puurste vorm!

Chateau Pringles, Onion & Sour Cream

We wandelen van de ene kloof naar de andere. Smalle trappen brengen ons naar indrukwekkende plateaus met prachtige panorama’s. Na alweer een stevige klim strijken we neer bij Bergwirtschaft Papststein. Nog snel een halve liter weißbier naar binnen, bij de waardin kopen we een flesje wijn van bedenkelijke kwaliteit en dan zetten we met enige spoed de afdaling naar het dal in. De combinatie van verdwijnend daglicht en een rugzak met lekkers zorgt meteen voor een stevig wandeltempo. In november begint de schemering hier rond half vijf en dat is met nog wat kilometers voor de boeg minder romantisch dan het klinkt.

Het is al donker wanneer we onze tent opzetten naast een picknickbank. Op het menu staat pasta carbonara, gevolgd door een kampvuur en de gebruikelijke avondlijke verhalen. Eén van de broers blijkt zijn drinkbeker vergeten.

Geen nood, een leeg Pringles-kokertje wordt gepromoveerd tot wijnglas. Haute cuisine op zijn best: Chateau Pringles, ‘Appellation Oignon et crème épaisse’. Het gegiste druivensap smaakt er niet minder om.

Dag III Papstdorf – Ostrauer Mühle

↔ 25.10km ↑ 871m  ↓ 1023 m

Pitige dag, bestemming: Ostrauer Mühle. Het pension met slaapzalen speciaal voor wandelaars betekent immers een zacht bed, stomend warme douche, stevige maaltijd, ontbijt,… kortom verwennerij. Nadeel, er moeten dan wel 25 kilometers overbrugt worden met stevige klimmen onderweg. Vroeg op stap dus. De voormiddag voelt een beetje als een tussenhoofdstuk. Geen spectaculaire kloven of duizelingwekkende rotsformaties, maar een rustig traject over een plateau richting de Elbe. Daar nemen we het overzetbootje naar Schmilka.

In Schmilka, met predicaat “Mooiste dorp van Saksen”, duiken we de brouwerij/bakkerij binnen. De mooiste pauzes zijn wel degelijk Schmilka. Bij de gloeiende stoof drinken we een biertje, eten groententaart en kaaskoeken. Eén van de broers wordt instant verliefd op de zacht glimlachende waardin met blonde vlechten en gezonde blos op de wangen. Er is echter geen tijd voor romantiek die zo uit een Heimatfilm uit de jaren vijftig lijkt te komen… de tocht wacht. Met een net iets te enthousiaste ‘Tschüüüüüs!’ wordt er afscheid genomen.

Het pad wordt uitdagender en uitdagender

Het volgende deel van de Malerweg deed ik al eerder op een tweedaagse met mijn toenmalige vriendin en kids en dat stuk snijden we deze keer dus af. Een stevige klim vol omgevallen bomen brengt ons terug hoog boven de Elbe op een breed pad dat we een tijdje volgen. Wat ’s morgens nog een overgangsrit was, ontploft nu in pure natuurpracht. Het absolute hoogtepunt van de dag (met uitzondering van de waardin in Schmilka natuurlijk) zijn de Schrammsteine.

De indrukwekkende, grillig gekartelde rotsketen waar het eeuwenlange spel van wind en water een waar labyrint van zandstenen torens, spleten en kloven heeft uitgesleten. Voor we daar aankomen raken we even de weg kwijt. “We zullen wel boven aankomen, klinkt het unisono” (of toch bijna 😀 ).

Het pad wordt uitdagender en uitdagender, we ontdekken dat we op een groene route zitten, eentje hoger ‘zwart’ is klettersteigen. Met de zwaar beladen rugzakken manoeuvreren we ons langs trappen, rotsspleten en passages die uitdagend genoeg zijn om geen fouten te willen maken. “Is het nog ver?“, klinkt het uit de achtergrond. “We zijn al dichter” echoot het van boven met enig sarcasme. Wanneer we uiteindelijk de kam bereiken, voelen we allemaal ongeveer hetzelfde: opluchting, vermomd als een flinke dosis stoerheid. Boven jaagt de wind over de rotsen en trekt de mist alles dicht. Het uitzicht blijkt al even brutaal als de weg ernaartoe.

Ostrauer Mühle

we worden op zo’n 417 meter beloond met een fenomenaal panorama over de Elbevallei en de omliggende rots massieven. Smalle trappen, metalen ladders en steile passages leiden ons verder over de indrukwekkende Schrammsteine.

Moe maar voldaan malen we de laatste kilometers naar de Ostrauer Mühle waar we ons laten verwennen met die warme douche en zacht bed. Er volgt een copieuze maaltijd bediend door een serveuse die zich voortbeweegt met de snelheid van een Formule 1-pitcrew en een Duits dialect spreekt dat vermoedelijk zelfs voor een ervaren linguïst ondertiteld moet worden. Begrijpen doen we nauwelijks iets, maar de intonatie laat weinig twijfel: wat er ook gezegd wordt, tegenspreken lijkt geen verstandige optie.

Dag IV Ostrauer Mühle – Wolfsschlucht

↔ 21.54 km ↑ 772m  ↓ 615 m

We zijn de enige gasten in de gelagzaal van de camping en vallen als een roedel jonge wolven het ontbijtbuffet aan dat speciaal voor ons is uitgestald. En dat blijkt geen overbodige luxe. Na amper een kilometer wacht ons al een stevige klim, aangekondigd met een indrukwekkende verzameling waarschuwingsiconen: vallende mannetjes, uitroeptekens en neerstortende rotsblokken.

We struinen nadien verder door het prachtige herfstlandschap, over uitgestrekte plateaus en door loofwouden die in alle tinten oker, geel en roestbruin kleuren.

Na alweer een pittige klim trakteren we onszelf bij het Brand-Baude bergrestaurant op warme goulash met een soort gestoomd witbrood, stevige pullen bier en een straffe espresso. Zoals bij elke geopende horecazaak onderweg gedragen we ons alsof we net een maand van ontbering achter de rug hebben. Een halve blik op de menukaart volstaat doorgaans om de volledige calorische achterstand van de voorbije drie wandeluren weg te werken. Het blijft een evenwichtsoefening, een week wandelen en toch bijkomen. Ondergetekende beheerst die discipline ondertussen tot in de absurde perfectie.

Ergens in de buurt van Hohnstein zijn we even het spoor bijster. Na wat kaartstudie, enig zoekwerk en omlopen vinden we gelukkig de Malerweg terug. Ondertussen begint het te schemeren en wacht ons alweer een stevige klim.

Geen sprake van!!!

Een slaapplek zoeken in de nabijgelegen brede kloof lijkt ons een prima plan. Alleen blijkt een plaatselijke vogelspotter daar een iets andere mening over te hebben. Hij maakt op weinig subtiele wijze duidelijk dat onze aanwezigheid niet bepaald op zijn goedkeuring kan rekenen.

Dan maar aanbellen bij het donkere pension aan de ingang van de kloof. De bazin bekijkt ons alsof we net met een UFO zijn geland wanneer we vragen of we op het grasperkje naast het pension mogen overnachten. Geen sprake van!!! ‘Befehl ist Befehl‘, we trekken verder.

Halleluja!

Met lichte tegenzin beginnen we dan toch maar aan de klim. Het wordt steeds donkerder en de moed zakt stilaan richting de wandelschoenen. Boven wachten we even op onze zus en raadplegen de kaart, op zoek naar een enigszins vlak plekje voor de nacht. Dan merkt de oudste der broers plots een gebouwtje op, hoog boven ons op de rots. ‘Ik zal wel even gaan kijken.’

Dat ‘even’ blijkt een stevige trap door een zeer smalle kloof, gevolgd door nog een reeks extra hoogtemeters. Maar boven wacht de verlossing: een ruime schuilhut op het winderige rotsplateau. Halleluja! Met volle overtuiging blaas ik op mijn fluitje om de rest van het gezelschap te laten weten dat de zoektocht voorbij is. Tien minuten later verschijnen twee bezwete kopjes bovenaan de trap. De reddingsoperatie is geslaagd.

Zelden waren drie mensen zo oprecht gelukkig met een dak boven het hoofd, een bank onder het achterwerk en een houten wand tegen de rug. We installeren ons en toveren romige kaasfondue met gerookte hesp op tafel. Aan culinaire inspiratie na al die jaren geen gebrek. Nieuw op het wandelmenu is dit keer de kaasfondue, losjes geïnspireerd op het laatste familiefeest volgens het beproefde concept ‘Caersjes, Kaasjes en Kaarsjes‘. Sommige familietradities verdienen nu eenmaal een outdoorvariant.

De laatste voorraad gifgroene lokale kruidenlikeur wordt aangesproken en verdwijnt met opvallend weinig tegenstand. Na een dag vol klimwerk, verdwaalpartijen en de resolute afwijzing van het plaatselijke besje kruipen we vroeg onder de wol. Buiten giert de wind strak over de rots, binnen wacht een koude nacht. Maar we hebben een dak boven ons hoofd, (teveel) kaas in de buik en alweer een mooi verhaal rijker. Meer moet dat soms niet zijn.

Dag V Wolfsschlucht – Liebethal

↔ 22,81 km ↑ 592m  ↓ 688 m

We zijn vroeg wakker en dalen de Wolfsschlucht opnieuw af. Een prachtig stuk Malerweg brengt ons uiteindelijk bij de Basteibrug.

De brug is zonder twijfel een van de meest iconische beelden van de Sächsische Schweiz. De 76,5 meter lange zandstenen brug werd in 1851 gebouwd en overspant een diepe kloof, zo’n 40 meter boven de rotsen. Ze verbindt de grillige rotspilaren van de Bastei met de middeleeuwse rotsburcht Neurathen. Al in de negentiende eeuw lokte dit spectaculaire landschap schilders, romantici en andere liefhebbers van mooie uitzichten.

In de zomer is het hier vermoedelijk een soort tumultueus pretpark met té veel volk, maar vandaag staan de zelfbedieningsrestaurantjes, biergardens en souvenirwinkeltjes er verlaten bij. Het indrukwekkende hotel is gelukkig wel open. We drinken er koffie en een groot glas Apfelschorle. Wanneer de broers onderling enkele plaatselijke schones becommentariëren, wijst de zus er fijntjes op dat verrassend veel Nederlandse woorden ook over de landsgrens perfect verstaanbaar zijn. Gelukkig paste de plaatsvervangende schaamte nog in haar rugzak, die ze deze keer opvallend snel weer gepakt en gezakt had.

Nadien duiken we, na het terug afdalen naar de Elbe, opnieuw een prachtige kloof in, wat ons betreft een van de mooiste stukken van de hele trail.

Een prelude als epiloog

Vlak voor het eindpunt wacht nog een laatste orgelpunt. In de Liebethaler Grund duikt plots een monumentaal standbeeld van Richard Wagner op. Met zijn 12,5 meter het grootste Wagner-monument ter wereld. De componist staat er afgebeeld als een soort Graalridder, omringd door vijf bronzen figuren die de verschillende aspecten van zijn muziek verbeelden: van het lyrische tot het demonische. Wagner verbleef in 1846 regelmatig in de streek en werkte in de nabijgelegen Lochmühle aan zijn opera Lohengrin (u allen bekend van de bruidsmars naar het altaar).

Met een druk op de knop weerklinkt de prelude van de pompeuze opera door het rivierdal. Een behoorlijk bombastisch eerbetoon, geheel in de stijl van de man zelf. Je verwacht bijna dat het orkest elk moment achter de rotsen vandaan komt.

We wandelen op de wegebbende tonen van het openingsstuk verder naar het officiële eindpunt van de Malerweg. Of toch wat daarvoor moet doorgaan. Geen feestelijke aankomstboog, geen monumentje, geen bordje om even triomfantelijk bij te poseren. Gewoon een bushalte. Na dagen vol spectaculaire rotspartijen, diepe kloven en adembenemende panorama’s is dat toch een enigszins bescheiden uitsmijter.

De harmonicabus komt gelukkig al na twee minuten aan. De chauffeur heeft duidelijk minder behoefte aan een rustig afscheid van de streek dan wij en scheurt in een rotvaart richting Pirna. Daar nemen we, licht duizelig, de trein naar Dresden.

De Malerweg zit erop. De benen hebben de kilometers verwerkt, de rugzakken hebben hun culinaire inhoud grotendeels prijsgegeven en onze hoofden zitten weer vol verhalen. Een absolute aanrader, zeker in de herfst.

Kaart Malerweg

Malerweg GPX

*Ik deed enkele jaren gelden al een tweedaagse op de Malerweg, dit stukje hebben we deze keer afgesneden.

Malerweg praktisch

Vervoer

Trein

Wij namen de European Sleeper nachttrein van uit Antwerpen (Brussel kan ook). Je vertrekt ’s avonds en bent tegen de ochtend ter plaatse. Je kan van uit het station van Pirna meteen aan je tocht beginnen.

Het eindpunt (of eigenlijk het beginpunt) is een busstation in Liebethal waar in principe elk uur een bus komt die je in een dikke twintig minuten terug brengt naar het station van Pirna. De lus rond maken te voet kan natuurlijk ook maar het stuk richting Pirna gaat door de weinig interessante buitenwijken van Pirna.

Auto

De Saxische Schweiz ligt op een 800 kilometers van Antwerpen, je kan er parkeren ergens langs de route en de wandeling maken.

Vliegtuig

De dichtste luchthaven is die van Dresden, een korte treinrit brengt je nadien naar je bestemming.

Overnachten

Wij hebben er vooral in het wild gekampeerd, ik zou dit enkel aanraden in de herfst of winter en in het voorjaar of zomer dit niet doen. Het is officieel niet toe gelaten en de streek is vrij toeristisch. Gelukkig zijn er in de streek ook tal van campings, hotels en zimmerfrei B&B’s. Halverwege is de Ostrauer Mühle een goede keuze voor wandelaars om goedkoop te overnachten. Ga je toch wildkamperen denk dat aan de Leave No Trace principes!

 

Bevoorrading langs de Malerweg

Echte supermarkten liggen niet zo dik gezaaid op de route zelf. In Pirna en Königstein kan je vlot terecht, verder zijn er nog wat kleine buurtwinkeltjes of automaten met streekgerechten. Of je moet van de route afwijken (bv. afzakken naar Bad Schandau) en op zoek gaan naar een winkel.

Horeca gelegenheden, soms met bakkerij, zijn er dan weer wel voldoende langs de route.

Bewegwijzering op de Malerweg

Je volgt vooral het herkenbare zwarte symbool/logo op een witte achtergrond, vaak gewoon een sierlijke zwarte “M”. De route is volgens de officiële toeristische dienst volledig in twee richtingen bewegwijzerd en wordt regelmatig gecontroleerd. Soms hadden we toch nood aan de GPX om bv. bij een splitsing het juiste pad te kiezen.

Hoe lang doe je over deze wandeling?

Hoe lang je over deze route doet, hangt af van je tempo, de hoogtemeters en je pauzes. De calculator hieronder geeft een persoonlijke schatting. Voor wandelen gebruikt hij als basis
de Gehzeit-methode van de Deutscher Alpenverein (DAV).

ROUTECALCULATOR

Hoe lang duurt mijn route?

Bereken hoe lang je onderweg bent op basis van afstand, hoogtemeters, je gemiddelde snelheid en pauzes.

km
hm
hm
km/u
Pas dit aan naar je eigen gemiddelde.
min
Laat leeg voor een automatische schatting.
Plan je dag Je krijgt ook een verwachte aankomsttijd.
GESCHATTE ROUTETIJD —
Onderweg —
Pauzes —
Gemiddelde snelheid —
Een realistische schatting

De berekende tijd is een richtwaarde. Je werkelijke snelheid hangt onder meer af van terrein, weer, ondergrond, wind, conditie, bagage en technische passages. Deze tijd kan dan ook een onderschatting zijn bij moeilijke omstandigheden, voorzie steeds genoeg marge en vertrek op tijd. GPX-hoogtemeters kunnen verschillen van de waarden die bijvoorbeeld Garmin, Komoot of Strava tonen, omdat GPS/elevatieruis en verschillende verwerkingsmethodes tot andere totalen kunnen leiden.

Bereken automatisch vanuit een GPX-bestand

Upload je route en de afstand, stijging en daling worden automatisch ingevuld.

© caersbart.be

Weer op de Malerweg

BAD SCHANDAU WEER Bad Schandau

Links

Foto’s Malerweg

NIEUWSBRIEF

PODCAST

TIP: Dwars door de Pyreneeën

HOTEL ZOEKER

Black Friday

Booking.com widget wordt geladen…

GEEF ONS EEN BEOORDELING

POPULAIR DEZE MAAND

DEZE WEBSITE KREEG REEDS…

911.902 bezoekers

Geef een reactie