Rondreis Georgië: Met de 4×4 door de prachtige Kaukasus

Rondreis Georgië – Covid gooide al eens roet in het eten maar na enkele jaren zijn we dan toch in Georgië geraakt om dit mooie land te verkennen. Geprangd tussen Rusland, Turkije, Armenië en Azerbeidzjan ligt Georgië als een kruispunt op de eeuwenoude Zijderoute. Eeuwenlang trokken handelaars, avonturiers en veroveraars hier voorbij, en dat voel je nog steeds: het is een smelkroes van culturen, talen en tradities.

We huurden in de hoofdstad Tbilisi een stevige 4×4 met daktent en kampeergerief en maakte een mooie rondreis door de prachtige land.

Rondreis Georgië

Rondreis Georgië: Dag I & II Tbilisi

We landen ’s avonds laat in Tbilisi en nemen een taxi richting ons hotel. Onze chauffeur geeft ons meteen een uitstekende introductie in de lokale rijstijl: met één hand losjes aan het stuur en de andere stevig op zijn GSM scheurt hij over de gloednieuwe autostrade richting binnenstad. Als hij hét perfecte zeemzoete liedje gevonden heeft op zijn GSM, knikt hij goedkeurend en geeft nog wat gas bij. ‘Welcome to Georgia!’

Na het inchecken kunnen we onze nieuwsgierigheid niet bedwingen. We trekken nog de stad in om iets te eten, en al bij de eerste wandeling door de sfeervolle straatjes zijn we verkocht. Tbilisi voelt warm, hip en levendig.

Onze tweede dag in Tbilisi begint met een bezoek aan de charmante ‘Dry Bridge Flea Market’. Hier vind je van alles: Sovjet-medailles, vergeelde ansichtkaarten, oude Leica’s en kitscherige schilderijen.

Daarna duiken we het centrum in. Tbilisi is een stad die zich niet zomaar prijsgeeft: achter elke hoek lijkt er een ander tafereel te verschijnen, van statige Oostblok boulevards tot kleine kronkelige steegjes. Voor nog meer contrast stappen we de metro in – en dat voelen we. De roltrappen lijken eindeloos diep te gaan en zodra de trein binnen raast, davert alles. Het is oorverdovend, maar tegelijk een belevenis op zich.

Dezerter Bazaar

Onze volgende stop is de kleurrijke Dezerter Bazaar, een markt waar werkelijk alles verkocht wordt: bergen kruiden, stapels groenten, en verkopers die hun koopwaar met veel overtuiging aanprijzen. Het is een feest voor de zintuigen. Vooral het deel met voeding is fantastisch.

Je gaat een wirwar van geluid en geur binnen, geen nette supermarkt, geen steriele hal. Het is chaos, levend vlees. De lucht hangt zwaar van kruiden, zure augurken, en de zoete hitte van versgebakken brood. Vrouwen met hoofddoeken zitten achter stapels verse kruiden terwijl mannen met oude verweerde gezichten je strak aankijken.

We kopen er Tsjoertsjchela – walnoten in gedroogd vruchtensap – als eetbare kralen in paars, oranje, zwart.

Eindigen doen we in de oude stad, waar de mix van houten balkonnetjes, kerken en gezellige cafés ons blijft verrassen. Het heerlijke eten, tegen betaalbare prijzen maken van deze dag een geslaagd begin van de vakantie. Zo gingen we heerlijk eten in Café Littera (Gault-Millau 15.5), een luxe voor ons zes jaar samen eten.

Dag III Military Highway & Kazbegi

In de buitenwijken van Tbilisi pikken we onze 4×4 Toyota Sequoia op bij Family Cars Georgia. Timo de eigenaar van Family Cars Georgia ramt in vijf minuten een spoedcursus over ons heen – knop hier, schakelaar daar, niet vergeten de 4×4 in te schakelen als de bergweg op wil. Voor we het goed en wel beseffen, rijden we door de drukke stad. Ronkende bussen, taxi’s die je afsnijden, claxons als constante soundtrack. Het is even stressen, maar zodra we Tbilisi uit zijn valt ook de stress weg, voor even tenminste. Bestemming: Stepantsminda, in het noorden van Georgië.

We volgen de legendarische Georgische Militaire Weg, al eeuwen de belangrijkste doorgang door de Kaukasus en de verbinding tussen Georgië en Rusland. Op de 200 kilometer lange route stoppen we kort bij het Ananuri-fort. Prachtig gelegen aan het turquoise Jinvali-reservoir, maar eerlijk? Voor ons net iets té toeristisch en té warm. Dus na een kleine wandeling rijden we verder – op naar de bergen.

Onderweg krijgen we al een stevig staaltje van de Georgische rijstijl: een minimaal gaatje tussen twee wagens is hier geen risico maar een uitnodiging om er met loeiende motor en claxon in te duiken. Blinde bocht of tegenligger? Ach, details. Autorijden hier geen simpele verplaatsing is. Het is een sport. Extreem. En de Georgiërs zijn de Olympische kampioenen in de discipline.

Net voor de 2379 meter hoge Dzjvaripas stoppen we aan het Russo-Georgian Friendship Monument. Het is een ronde betonnen constructie in USSR stijl met kleurrijk mozaïek, gebouwd in 1983.

Voor de Dzjvaripas (2379 m) stoppen we bij het Russo-Georgian Friendship Monument. Een Sovjet-betonconstructie in cirkelvorm, versierd met kleurrijke mozaïeken uit 1983. Het prachtige panoramisch uitzicht over de Kaukasus krijg je er zomaar bij.

Stepantsminda

Na de pas dalen we af naar Stepantsminda, het vroegere Kasbegi. Honderden vrachtwagens staan langs de weg te wachten om de Russische grens over te steken. Soms rijden we te dicht langs de mastodonten, soms half spookrijdend om ruimte te winnen. Het voelt alsof we even in niemandsland aan het laveren zijn – een smalle strook asfalt waar orde en chaos elkaar in balans houden.

Het stadje zelf valt een beetje tegen: een typische grensplaats, druk en wat louche. We scoren er snel een maaltijd en doen inkopen, om daarna ons tentje op te zetten op een weide vol grazende koeien, net boven het dorp. Voor ons rijst de iconische Gergeti Trinity Church op, met daarachter de machtige Mt. Kazbek. Dát iconische beeld – postkaart Georgië.

Dag IV Trusso vallei

Onze dag begint vroeg bij de Gergeti Trinity Church. Het is nog rustig, waardoor we in alle stilte kunnen genieten van dit iconische uitzicht op Mt. Kazbek en het omliggende dal. We weten dat het later op de dag een ware mensenmassa zal worden, dus we koesteren de rust die er nog is.

Daarna zetten we koers naar de Trusso-vallei, een verborgen parel vol zwavelbronnen, kleurrijke mineralen, oude dorpjes en mysterieuze ruïnes. Onderweg passeren we een openluchtzwembad uit de voormalige USSR-tijd. Het water is heerlijk fris, en zwemmen te midden van de imposante Kaukasusbergen voelt als een scène uit een film.

4×4-avontuur

Hier begint ook ons échte 4×4-avontuur. Eerst slingeren we nog door een brede vallei, maar al snel transformeert het pad in een smalle route hoog boven een kolkende rivier die zich door een diep ravijn wringt. Het is spannend, hobbelig, en soms een tikje eng – zo horen avonturen te zijn.

Uiteindelijk opent zich opnieuw een brede vallei, bezaaid met felgekleurde mineraalafzettingen: oranje, rood en wit kleuren het berglandschap. Net voor het kleine Orthodoxe Abano klooster rijden we een wat gammele brug over dewelke het zweet toch wat op het voorhoofd doet parelen.

We drinken water gearomatiseerd met lokale vruchten en maken een korte wandeling naar het Zakagori Fortress. De ruïne ligt strategisch op een heuvel en waakte ooit over de doorgang naar de Dariali-kloof. Vlak bij het fort zetten we onze daktent op, terwijl twee nieuwsgierige herdershonden ons gezelschap houden. De avond valt, de stilte om ons heen is bijna tastbaar.

Dag V Gori

Na ons avontuur in de Trusso-vallei dalen we weer af richting Tbilisi over de Georgische Militaire Weg. Onze rijstijl begint al wat geoefender te worden, maar regelmatig houden we ons hart nog steeds vast bij een onverwachte inhaalmanoeuvre of scherpe bocht.

Net voor Tbilisi slaan we af richting Gori, bekend als de geboorteplaats van Jozef Stalin. Het stadje heeft een museum vol documenten, foto’s, zijn persoonlijke treinwagon en zelfs het piepkleine geboortehuis. Het voelt vreemd om een museum te bezoeken voor iemand die volgens conservatieve schattingen verantwoordelijk was voor 6 tot 9 miljoen doden. Stel je een Adolf Hitler-museum in Berlijn voor. Overal in Georgië kom je trouwens nog souvenirs tegen met Stalin: magneten, kurkentrekkers, noem maar op. Wij laten Gori en het museum dan ook links liggen.

Uplistsikhe

In plaats daarvan rijden we door naar Uplistsikhe, een oude grottenstad die teruggaat tot de ijzertijd (1e millennium v.Chr.). Onder een loden zon verkennen we de tempels, woningen, wijnkelders en theaters, allemaal uitgehouwen in de rotsen. Het uitzicht over de Mtkvari-rivier doet bijna aan een Afrikaanse savanne denken: een indrukwekkend en dor landschap. Enkel de giraffen en olifanten ontbreken.

Aan het einde van het bezoek krijgen we de kans om wat lokale wijnen te proeven. Een jonge verkoper verzekert ons stellig dat Georgië alleen droge wijnen produceert – en prompt krijgen we een mierzoet druivendrankje. Voor slechts 21 euro per fles roept hij ons nog na terwijl wij ons lachend uit de voeten maken.

Onze dag eindigt in stijl bij Chateau Mephis Kalaki, waar we genieten van een verfrissend zwembad en de lekkerste maaltijd van onze hele Georgië-reis. Perfecte afsluiter van een dag vol geschiedenis, avontuur en nieuwe smaken.

Dag VI & VII Svaneti

Na een stevig ontbijt starten we onze rit richting Svaneti, het ruige hart van Georgië. Onze eerste stop: de Prometheusgrot in Tskaltubo, vlakbij Kutaisi. Het grottenstelsel staat bekend als één van de mooiste van het land, en ja – indrukwekkend zijn ze zeker. Alleen… de massa toeristen doet een beetje afbreuk aan de magie. Meer dan honderd mensen banjeren door de ondergrondse gangen, tot grote frustratie van onze gids die probeerde het rumoer te temperen. Wellicht zijn er toffere dingen te doen in Kutaisi.

Daarna kronkelen we verder over secundaire bergwegen, langs groene valleien en steile hellingen, richting de voet van de Shkhara. Met zijn 5.193 meter is dit de hoogste berg van Georgië, en het panorama bij zonsondergang is niets minder dan adembenemend. Ideaal om de nacht door te brengen, al raden wij aan nog een paar kilometer door te rijden naar een klein, afgelegen klooster.

De nacht is, zoals verwacht in de bergen, niet helemaal geruisloos. Een paar dronken locals houden ons nog wat wakker met hun gelal, maar een vroege tas koffie klaart de kop de volgende ochtend. Vervolgens zetten we koers naar Ushguli, over de Zagaris-pas die inmiddels verhard is. Waar het vroeger een avontuurlijke uitdaging was, is het nu een stuk makkelijker – de uitzichten blijven echter even spectaculair.

Ushguli

Ushguli is een bijzondere plek: één van de hoogst permanent bewoonde nederzettingen van Europa en UNESCO-werelderfgoed. Het dorp bestaat eigenlijk uit vier gehuchten, die allemaal worden gedomineerd door de iconische Svanetische wachttorens. Deze stenen torens, gebouwd tussen de 9e en 12e eeuw, dienden ooit ter verdediging tegen invasies én lawines. Ze zijn hét symbool van Svaneti en een fascinerend stukje geschiedenis dat nog steeds ademt in het dagelijks leven van de dorpelingen. Het gaat hier allemaal rustig zijn gangetje, maar je merkt al dat toerisme op termijn zijn intrede zal doen – met alle voor- en nadelen van dien.

Met onze jeep maken we een off-road tocht naar de voet van de Shkhara-gletsjer, een imposant natuurfenomeen. Daarna zetten we koers richting Mestia, de hoofdstad van Svaneti. Het stadje is iets toeristischer en heeft daardoor iets minder charme dan het knusse Ushguli, maar het is wel een praktisch startpunt voor verdere bergavonturen.

Na een stevige maaltijd rijden we met de 4×4 omhoog in de richting van de Koruldi-meren, hoog boven Mestia. Het off-road pad is uitdagend: diepe kloven, steile haarspeldbochten en een eindeloze klim. Uiteindelijk zetten we onze wagen neer op een kleine alm tussen grazende koeien, met een adembenemend uitzicht op de omliggende toppen van de Kaukasus. Het is één van die momenten waarop alles even perfect lijkt: stilte, natuur, en het gevoel dat we de wereld even helemaal voor onszelf hebben.

Dag VII Zwarte Zee

Na een schitterende ochtend in de bergen zetten we koers terug naar Mestia – misschien nog wel spannender dan de klim omhoog. We dalen bijna 3.000 meter richting de Zwarte Zee, 200 kilometer en meer dan vier uur over kronkelende wegen door majestueuze berglandschappen. Het Engoeri-meer steekt fel azuurblauw af tegen de groene bergen en maakt elke bocht een fotomoment waard.

Onderweg passeren we de grens van Abchazië, een stuk bezet Georgisch grondgebied dat zich met steun van Rusland onafhankelijk verklaarde. Het voelt vreemd en indrukwekkend tegelijk om hier te rijden. Een korte stop maken we bij het Dadiani-paleis in Zugdidi, de historische residentie van de heersende Dadiani-familie van Samegrelo.

We lunchen in een lokaal restaurant en proeven khinkali, de beroemde Georgische dumplings gevuld met gekruid vlees en bouillon. Voor omgerekend 11 euro met z’n tweeën eten en drinken we hier voortreffelijk.

Er is een spookrijder gesignaleerd ter hoogte van…

De rit vervolgt langs prachtige Georgische huizen, met hun karakteristieke houten balkons en sierlijk smeedwerk, totdat we in Poti aankomen – en daar gaat het even mis. Barry waagt een spookritje op een enorm rondpunt. Flikkerende lichten, zwaaiende politieagenten en een strenge reprimande volgen snel. De schade? 20 GEL, omgerekend zo’n zeven euro, is het strenge verdict van de Arm der wet.

Na veel overleg en papierwerk mogen we gelukkig gewoon doorrijden – zonder boete, en er kan zelfs nog een grapje vanaf. Met een zucht van opluchting zetten we koers naar Ureki, een kustplaats met een verrassend retro-sfeertje. Het doet een beetje denken aan een Spaanse Costa uit de jaren ’80: kleurrijke parasols, joelende kinderen en een ongedwongen vibe die meteen vakantiegevoel geeft.

We ploffen neer op het zwarte zandstrand en koken pasta terwijl de zon langzaam ondergaat. Het bruisende strandleven, de geur van de zilte zee en het zachte geruis van de golven maken de overgang van bergachtige avonturen naar relaxte kust precies is wat we nodig hadden. Hier even niets anders dan zon, zee en een goed glas matige wijn in de hand.

Dag VIII Bakhmaro

We rijden langs kronkelende landwegen richting Bakhmaro, een charmant bergstadje in de zogenaamde “Lesser Kaukasus”. Met bergen tot 4.000 meter blijft het landschap indrukwekkend, maar wat ons meteen betovert is de sfeer: hier geen massatoerisme, maar een plek waar de tijd lijkt stil te staan. Georgiërs beweren dat de mix van berg- en zeelucht hier “de beste lucht ter wereld” is.

Even krijgen we een accuut hartverzakmomentje: Katrien haar nieuwe, dure bril lag nog op de motorkap en is spoorloos verdwenen. Gelukkig vinden we hem na een paar kilometer terug – anders had Carry de rest van onze trip in ware gangsterstijl dag en nacht met haar zonnebril moeten oplopen.

De autonome republiek Adzjarië

Met onze Toyota klimmen we verder, door dikke mist over smalle, hobbelige grindpaden. Het voelt alsof we ons steeds verder terug in de tijd bewegen, richting Adzjarië. Afgelegen dorpjes, kleurrijke locals en een unieke mix van Georgische en Turkse/Ottomaanse invloeden maken deze autonome regio bijzonder. Hier kom je veel moslims tegen, en dat geeft de regio een karakter dat je nergens anders in Georgië vindt. Ooit was Adzjarië de enige autonomie in de Sovjet-Unie die gebaseerd was op religie in plaats van etniciteit. Via de Chidila Pass bereiken we uiteindelijk na een prachtige rit Ghorjomi.

We willen de houten moskee bezoeken, maar het dorp lijkt uitgestorven. Na enkele mislukte pogingen rijden we verder naar de Goderzi-pas. Hier zijn we er even helemaal klaar mee: wegenwerken, roekeloze chauffeurs, dikke mist en miezerregen maken het rijden een helse klus. Snel checken we in bij een groot maar ietwat verlaten hotel op de mistroostige pas. Het restaurant delen we met een handvol luidruchtige, dronken Russen, maar eenmaal in de hotelkamer met een warme douche voelt alles weer goed – de perfect plek om even op adem te komen voor de volgende etappe.

Dag IX Paravani meer

We dalen de Goderzipas of en rijden door een mooie vallei tot Achalkalaki met zijn imposante fort. Van daaruit gaat het terug off-road tot in Toria via een brede grindweg door een mooie vallei vol schapen. Na Toria word de weg weer uitdagender, we klimmen via Ujmana naar een uitgestrekte steppe aan de voet van 3300 meter hoge uitgedoofde vulkaan Didi Abuli.

De track verdwijnt regelmatig en zo slalommen we over de immense grasvlakte tussen rotsblokken in de richting van het Paravani meer. Herders hoeden er te paard als volleerde ruiters hun immense kuddes. Niet voor niets koos Buffelo Bill destijds Georgische ruiters voor zijn rondreizende show. Roofvogels zijn alom vertegenwoordigd en laten zich van dichtbij bezichtigen.

Aan het Paravani meer, op 2.073 meter boven zeeniveau, pauzeren we. Met de verrekijker vergapen we ons aan de vele vogels op en rond het water. Visarenden, zwaluwen, kroeskoppelikanen,… en nog veel meer vogels waar we de naam niet van kennen.

In het vissersdorpje Tambovka met zijn typische huisjes voelt het alsof we aan het einde van de wereld zijn beland. Hier is het leven simpel en hard tegelijk.

We zetten de camper naast het meer en genieten er van de vallende avond. Nadien trotseren we een bijzondere winderige nacht met weinig slaap.

Dag X & XI terug naar Tbilisi

Via de noord kant van het Tsalka reservoir doen we nog een laatste keer een off-road stuk voor we terug keren naar Tbilisi. Herders wonen er in hun geïmproviseerde hutjes en hoeden grote kuddes schapen, een vijftal mannen maken zich klaar voor de jacht. Het leven heeft hier een ander ritme. Eens terug in het drukke verkeer van de metropool is dan ook even wennen ondanks 9 dagen tussen de cowboys op provinciebanen.

Veilig zetten we de auto terug af bij de verhuurder en nemen we een Bolt-Taxi naar de oude stad. We hangen nog twee dagen de de toerist uit voor we terug naar Amsterdam vliegen.

Rondreis Georgië kaart

Rondreis Georgië praktisch

Vervoer

Er zijn verschillende luchthavens in Georgië. Tbilisi heeft een kleine maar moderne luchthaven. Ook op Kutaisi vliegen er veel low-cost maatschappijen en zelfs Yerevan in Armenië ligt op minder dan 300 km van de Georgische hoofdstad. Met een beetje zoeken vind je dus wel een betaalbaare vlucht om in Georgië te geraken. Wij vlogen zelf vanuit Amsterdam met Transavia.

Auto huren voor je rondreis in Georgië

Er zijn verhuurbedrijven genoeg in Georgië om reguliere auto’s te huren. Wij raden je echter aan om een 4×4 te huren om het land echt te verkennen (en je auto deftig te kunnen terug brengen) Zelf huurden we een Toyota Sequoia bij Family Cars Georgië. Timo hielp ons prima en was altijd bereikbaar.

De auto’s zijn stevige 4×4 die het zwaardere werk prima aankunnen. Je kan er een daktent en kampeergerief bij huren. Zo ben je helemaal zelf voorzienend en kan je kamperen waar je wil.

Er zijn nog enkele verhuurbedrijven in Tbilisi waar je kan informeren.

Internationaal rijbewijs rondreis Georgië

Een internationaal rijbewijs is niet verplicht maar wel aan te raden.

Hoe zijn de wegen op je rondreis door Georgië?

De wegen die de belangrijkste steden met elkaar verbinden, zijn geasfalteerd en over het algemeen in goede staat. Je zult geen problemen ondervinden tussen de belangrijkste steden (Tblissi, Koutaïssi, Batoumi, enz.) of op de Militaire Weg die Tbilisi met Vladikavkaz (Rusland) verbindt. Aan de andere kant moet je voorzichtiger zijn op landwegen, vooral in de bergen. Elk jaar kunnen aardverschuivingen en overstromingen de bergwegen, die bijna altijd in aanbouw zijn, beschadigen! Rijd daarom voorzichtig, zelfs als je op het asfalt blijft. Je kunt kuilen, hobbels of puin tegenkomen.

Wanneer de weg (vaak) onverhard is, zijn het hobbelige of onverharde wegen die glad kunnen zijn bij een beetje regen. Verder is het grootste gevaar op de baan de Georgische chauffeurs en dieren.

Allemaal beestjes

Op je rondreis door Georgië kom je de hele kinderboerderij tegen op kleine, maar ook op grotere, wegen. Het meest voorkomende zijn de koeien die overal op de baan staan of er rustig liggen. Soms scheuren de auto’s langs beide kanten voorbij de herkauwers zonder dat ze er veel erg in hebben.

Verder moet je oppassen voor overstekende varkens, honden, kippen,… Een keer kregen we de schrik van ons leven toen we in de bergen een donkere tunnel inreden en plots merkten dat er een kudde koeien rustig op het baanvak lag te schuilen voor de brandende zon. Net geen Georgische steak haché gemaakt.

Verder waarschuwen ze ook voor de herdershonden, vooral in de bergen. Wij kwamen alleen super lieve honden tegen. Zowel op het platteland als in de hoofdstad. Misschien hadden wij geluk (of zijn honden lief tegen ons 🙂 )

Navigatie

Navigeer je op je telefoon raden we je aan om het Russische Yandex Navigator te gebruiken, zeker als je off-road gaat. Er staan meer wegen op dan bv. Google. Handig is ook om de kaart van Georgië op voorhand te dowloaden zodat je zowel online als offline kan navigeren. Je vindt de app zowel in de App store als Google Play

Tanken op je Rondreis door Georgië

Tanken in Georgië is goedkoop en makkelijk. Net als bij alles in het land krijg je in de tankstations een deja-vu naar de jaren 80 in Europa. Je rijdt je auto voor en een pompbediende vult je benzinetank met de gewenste hoeveelheid. Het is bovendien een pak goedkoper (euro per liter toen wij er waren) dan in Europa. Betalen kan meestal cash maar ook met de kaart.

Denk er wel aan te tanken wanneer je kan, op meer afgelegen plaatsen is het soms heel moeilijk om een tankstation te vinden. Vind je er toch eentje is de kwaliteit niet altijd betrouwbaar en sowieso zal je meer betalen. Dikwijls is het ook niet meer dan een veredelde stal met een vat en pomp.

Verzekering

Het is niet verplicht om je auto in Georgia te verzekeren, dus de meeste inwoners van Georgia hebben geen verzekering en zullen bij een ongeval buiten de rechtbank schikken. Huurauto’s zijn normaal gesproken allemaal verzekerd (controleer dit). De verzekering dekt een deel van de schade aan de huurauto bij een ongeval. Het omvat ook je wettelijke aansprakelijkheid, d.w.z. de schade die je bij een ongeval aan anderen toebrengt. Bij een ongeval, en afhankelijk van de schade, kun je de politie bellen om aangifte te doen.

Naast een autoverzekering is het raadzaam om een ​​eigen verzekering af te sluiten voor medische problemen.

Bezette gebieden

Georgië heeft sinds de jaren ’90 twee regio’s die de facto buiten de controle van de centrale overheid vallen, maar internationaal grotendeels nog steeds als Georgisch grondgebied worden erkend.

In het Noordwesten heb je Abchazië, grenzend aan Rusland. Het functioneert als een quasi-onafhankelijke staat, sterk afhankelijk van Rusland. Meer centraal heb je Zuid-Ossetië, ook dit separatistisch gebied is volledig afhankelijk van Rusland en het in Rusland gelegen Noord-Ossetië. Toegang tot Abchazië of Zuid-Ossetië via Rusland is illegaal volgens Georgische wet. Vanuit Georgië kun je er praktisch niet legaal naartoe reizen. Al zijn er genoeg mensen, ook buitenlanders, die het wel doen.

Vooral de bezetting van Zuid-Ossetië is vervelend. Wil je van Kazbegi naar Svaneti moet je helemaal terug naar beneden om vervolgens terug omhoog te rijden.

Visa Georgië

Europeanen hebben geen visa nodig voor Georgië en kunnen gewoon met hun identiteitskaart afreizen.

Belgen zijn vrijgesteld van een visum voor een verblijf in Georgië tot maximaal 1 jaar. Voor verblijven langer dan een jaar moet men een visum van lange termijn bekomen, alsook een verblijfsvergunning. 

Er kan ook gevraagd worden door de douane naar:

• Bewijs van het doel van het verblijf
• Bewijs van accommodatie (bijvoorbeeld een hotelreservering);
• De financiële middelen om de duur van het verblijf te dekken;
• De reisverzekering;
• In geval van transit: garanties voor toegang tot het grondgebied van de eindbestemming.

Op zich allemaal standaard procedure dus. Voor de laatste info check je best de website van buitenlandse zaken.

Reisgids rondreis Georgië

Wij kochten de reisgids Explore Georgia van Ountravela. Deze gids en website heeft alles om je 4×4 avontuur in Georgië tot een succes te maken!

Om je te helpen zijn de routes in de EXPLORE GEORGIA-gids ingedeeld naar moeilijkheidsgraad van 1 tot 5. Sommige routes zijn goed onderhouden, terwijl andere wat uitdagender kunnen zijn. Houd er rekening mee dat de moeilijkheidsgraad varieert afhankelijk van het weer, de waterstand en mogelijke aardverschuivingen. Twijfel je over een route? Vraag het dan gerust aan de lokale bevolking of sluit je aan bij hun Facebook-discussiegroep.

We raden je voor meer algemene informatie aan om ook een algemene reisgids van Georgië mee te nemen.

Overnachten

We sliepen meestal in de daktent van onze 4×4 maar hebben ook regelmatig overnacht in kleine hotels (een douch’ke van tijd tot tijd mag al eens) Overnachten in Georgië is goedkoop, betaal je iets meer krijg je er heel wat luxe bovenop. Zo kunnen we zeker Chateau Mephis Kalaki vlak bij Uplistsikhe aanraden als een kleine luxe-break onderweg voor geen geld. In Tbilisi heb je keuze te over in alle prijsklasses.

Geld

Op je rondreis in Georgië betaal je met Georgische Lari of kortweg GEL. Ook met Euro kan je op heel veel plaatsten betalen.

GSM & Roaming

Met een Europese SIM-kaart betaal je in Georgië vaak hoge roaming tarieven, omdat het land niet binnen de EU-roamingzone valt. Kosten kunnen flink oplopen voor bellen, sms en data. Gelukkig heeft de EU de providers verplicht je roaming te blokkeren vanaf 50 euro en je een waarschuwing te sturen. Torenhoge rekeningen van in de duizenden euro’s zoals in het verleden wel eens gebeurde bij toeristen zijn daardoor verleden tijd.

Maar je wil natuurlijk graag je telefoon gebruiken op je reis. Een e-sim is dan meestal de beste oplossing. Het is makkelijk te installeren, geen gedoe met kaartjes en het is relatief goedkoop. Wij kwamen uiteindelijk uit bij een prijs van 17 euro onbeperkt gebruik voor 11 dagen (Firsty app). Vergelijk de verschillende aanbieders en apps voor de beste prijs/kwaliteit want er kan wel wat verschil op zitten.

Op o.a. de luchthaven worden ook gratis kaartjes aangeboden van providers, deze hebben dikwijls een zeer beperkt data gebruik en zijn vooral bedoeld om je nadien aan hun te binden en meer data te kopen.

Weer Georgië

Georgië heeft, ondanks dat het een relatief klein land is, een enorm gevarieerd klimaat. Dat komt door de ligging tussen de Zwarte Zee en de Kaukasus, én de grote hoogteverschillen (zeeniveau tot boven de 5.000 m).

MESTIA Weer Georgië

Het is dus belangrijk om goed de lokale omstandigheden te bekijken, zeker als je off-road gaat met de jeep. Wat bij mooi weer een vrij eenvoudige track kan zijn kan bij hevige neerslag wel eens een heel zware beproeving worden.

Sommige wegen, vooral in de bergen, lijken wel een permanente werf door o.a. aardverschuivingen

TBILISI Weer Georgië

Links

• Wil je met de 4×4 gaan is Ounatravela dé referentie
• Facebook groep ‘Overland Georgia’
• Volg ons op Facebook, Instagram
• Vond je dit verslag nuttig? Geef ons een toffe review ❤️
• Rondreis Marokko

Foto’s rondreis Georgië

Vragen en opmerkingen

Hebben je vragen of opmerkingen over deze trip kan je ze onderaan deze pagina stellen.