Aken – Maastricht Vlaanderenroute GR 128

GR 128 Vlaanderenroute

Volgende etappe >

Wat doet een mens als z’n lief moet werken en op stap gaat, de kinderen bij de mama zijn, de vrienden in Ibiza en de voetbalmatch twee uur rijden is? Een weekendje wandelen en mijmeren. Na even zoeken besloot ik om te beginnen aan de GR 128 Vlaanderenroute. De GR 128 is een internationale route, met als vertrekpunt Wissant aan de Franse Opaalkust en een uitloper in Duitsland (eindpunt Aken). Ik besloot te beginnen in Aken, of ik ooit de hele route zal lopen zal de toekomst uitwijzen, maar het is een mooi begin.

Dag 1 Aken – ’s Gravenvoeren

Ik stond vroeg op, dronk een tas koffie en reed met de auto naar Maastricht. Van daar ging het verder met de bus naar Aken. Ik had nog een leuk gesprek met een Indiër die een Indisch vlaggetje bemerkt had op mijn rugzak. Nadat ik hem meermaals had moeten beloven dat ik ook nog eens kwam trekken in Noord-India stapte ik aan het centraal station van Aken van de bus.

Schotse hoogland runderen
Schotse hooglanders GR 128 Vlaanderenroute

Van het treinstation Aachen Hbf liep ik over de Maria-Theresia-allee 2.5 kilometer richting de jeugdherberg van Aken. Een saai stuk door de binnenstad. Achter de herberg begon de GR 128. Al snel kwam ik aan de rand van de stad en ging het omhoog in het Preuswald. Daarna volgde een mooi stuk dwars door weilanden langs poortjes en typisch Limburgse draaihekjes, Stiegelkes genoemd. Even kwam er wat klimwerk aan te pas toen twee Schotse hoogland runderen zich voor een poortje hadden gezet. Ik besloot maar even over de prikkeldraad te klimmen en de confrontatie uit de weg te gaan.

Via de bosrand volg ik een tijd de Duits-Belgische grens, de vele grenspalen markeren de landsgrenzen.

drielandenpunt
Drielandenpunt

Na een tijd klim ik omhoog op de Vaalserberg, het hoogste punt van Nederland. Uiteindelijk kom ik aan aan het drielandenpunt waar Duitsland, België en Nederland samenkomen. Drie grenspalen staan er broederlijk naast elkaar. Enkele oud-strijders houden er een ceremonie voor hun gevallen kameraden.

Dit is nog enige tijd een vierlandenpunt geweest, omdat ook het meest noordelijke deel van Neutraal Moresnet hier de grenzen van de drie andere landen raakte. De kleine staat, 3,4 vierkante kilometer groot, ontstond in 1815 toen Nederland en Pruisen het niet eens konden worden over de opdeling van het gebied dat rijk was aan zinkerts. In 1919 werd de ministaat opgenomen in het koninkrijk België. Zelf blijf ik een tijdje op Nederlands grondgebied en volg het Krijtlandpad. Het is wel opletten want even zit ik op de GR 563 Land van Herve, dus verder over het terrein langs de Koning Boudewijntoren gaan en niet afdalen. Volg de rood-gele streepjes i.p.v. de rood-witte.

Het Hijgend HertDoor het Vijlenerbos vervolg ik mijn route. In het boscafé ‘Het Hijgend Hert’ is er tijd om even bij te komen, water in te slagen en iets te drinken en te eten. Een lekker fris biertje van eigen makkelij en een heerlijk broodje met dieprode zalm. Of het was wilde zalm of ik zat nadien vol met E-nummers ;-)

Na het bosrijke gedeelte gaat het door het Geuldal. Langs de Geul wandel ik langs de 18de-eeuwse watermolen van Epen.

Het gaat omhoog naar het Bovenste bos, volgens de Nederlandse schrijver en onderwijzer Eli Heimans in zijn boek ‘Uit ons Krijtland’ het mooiste bos van Nederland,  en kom ik terug aan de Belgische grens.  Na enkele kilometers door een holle weg arriveer ik in het prachtige dorpje Teuven. Twee jaar geleden zette ik mijn dochter hier nog af op Chiro kamp.

Café Modern Teuven
Café Modern

De herberg ‘Moeder de Gans‘ in Teuven is zeker een bezoekje waard. Deze keer koos ik om even te pauzeren in Café Modern. Het oude dorpsschooltje werd omgetoverd tot gezellig café-restaurant-feestzaal en heeft een authentiek Decap orgel.

Sint-Martens-Voeren.Langs het Veursbos gaat het richting Sint-Martens-Voeren. Na een passage door het dorpje gaat het verder langs de Voer en de bovenslagmolen op de Meulenberg richting ’s Gravenvoeren. Het is hier constant balanceren op de taalgrens. Het was hier dat de taalstrijd in de vorige eeuw het hevigste was. De overheveling van de streek naar Limburg bij de de officiële vaststelling van de taalgrens (1963) resulteerde in politiek gekrakeel dat in de jaren 1980 geregeld een nationale dimensie kreeg en in 1987 tot de val van de federale regering leidde.

Ik besluit dat het goed is geweest voor vandaag en zet mijn tent op in een hoger gelegen weide. Nog snel wat eten en bed in. ’s Nachts word ik nog wel een paar keer wakker, in het bos naast mijn tent zijn de nachtdieren blijkbaar goed actief.

Dag 2 ’s Gravenvoeren – Maastricht

’s Ochtends wandel ik een stuk over asfaltwegen door ’s Gravenvoeren voor een laatste klauterpartij. Daarna gaat het in dalende lijn richting de Maas.

Voeren
Eén van de vele vakmanshuizen in de streek.

Nogmaals kruis ik de grens en het is genieten van de zon en het prachtige zicht in de Maavallei. in het dorpje Mesh is iedereen alles aan het klaarzetten voor een brocante markt en bijhorende festiviteiten. Ik let blijkbaar even niet op en volg resoluut de wit-rode streepjes. Als ik terug in België kom en bovendien blijkbaar in Wallonië zit gaat er een lichtje branden. Wellicht zit ik terug op de GR 563 en paar extra kilometers zijn mijn deel.

enspaalVia het gehucht Mariadorp gaat het uiteindelijk verder naar Eijsden in Nederlands-Limburg. Het is een prachtig dorp en de kern van Eijsden is onderdeel van het rijksbeschermd gezicht Eijsden en telt maar liefst 88 rijksmonumenten. Iets oudere lezers kennen het dorpje misschien nog uit de televisieserie Dagboek van een herdershond met Jo De Meyere in een hoofdrol.  Eijsden is de plaats, waar in de jaren zeventig  de serie werd opgenomen.

Przewalskipaarden
Przewalskipaarden aan de oevers van de Maas

Het gaat nu in rechte lijn langs de Maas richting Maastricht, Mestreech in het Limburgs. Ik struin nog op mijn gemak door een natuurgebied met prachtige fauna en flora. Landwegen en een stuk pas aangelegd industriegebied brengen mij tot aan de stadsrand. In de stad, aan de voet van de Sint-Pietersberg, loop ik over de wandelpaden naast de Maas richting het station. Op de teller staan 55 kilometers en het lichaam is moe, tijd voor een rustige zondagnamiddag en een stevige maaltijd in Gasthof Ter Venne.

Nog een extra bedankwoord voor Luc Selleslagh die me nog wat last-minute info gaf.

Praktisch

Ik reed met de auto naar Maastricht en nam dan de bus (6€) naar Aken. Uurregelingen vind je op de reisplanner van Veolia.

Met de trein gaat ook maar duurt langer. Info vind je op treintickets.nsinternational.nl Maastricht is te bereiken van uit België met de trein, http://www.belgianrail.be. Reken van uit Antwerpen een twee à drie uur om in Maastricht te geraken. In Aken ben je met de trein in 2.5 uur.

VlaanderenrouteBewegwijzering

Ik volgde de bewegwijzering van Grote Routepaden. In Duitsland (waar de Duitsers voor de bewegwijzering zorgen) was het soms even zoeken. Een gedeelte van de route loopt over het Krijtlandpad. In het Bovenste bos gaan de geel-rode streepjes over in de rood-witte markeringen. Er is een GPX-track uitgebreide topogids van de Vlaanderenroute verkrijgbaar bij Grote Routepaden.  Het deel Aken – Teuven staat niet in de gids maar is apart te downloaden.

gr128
JH Aken – Station Maastricht (Aken station is nog 2.5km extra)

Overnachten en bevoorrading

Ik had zelf de tent mee en kampeerde onderweg. Er zijn in Voeren tal van B&B’s, hotels en er is de jeugdherberg “De Veurs” waar de GR 128 zo goed als langs loopt.

Temperatuur

Ik wandelde het tweede weekend van september en had mooi weer. De eerste dag prachtig zonnig, de tweede dag lichte bewolking.

weer_maastricht

Beoordeling 

5

Meteen een top etappe om te starten.

Hoogtepunten zijn voor mij de Voerstreek, het drielandenpunt, Krijtlandpad, cafés Teuven, natuurgebied langs de oevers van de Maas en Maastricht.

Links

Foto’s


3 reacties

  1. Na het voorbije weekend doorgebracht, gewandeld en ook wel wat content gecreërd te hebben in ’s Gravenvoeren en omgeving is dit leuk om te lezen en bekijken. We zijn zelfs ook in Mesch geweest naar die brocante ( Limburgs landmarkt).
    Tof 🙂

    1. Ik passeerde er om 7 uur, net iets te vroeg spijtig genoeg. Zag er heel gezellig uit maar ze waren nog aan het opbouwen. Heel mooie streek.

  2. Wat een prachtige blog heb ik ontdekt. Je hebt er een volger bij

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: